Rondleiding

Volgt U mij, maar weest U alstublieft stil. De schrijver dezes slaapt. We mogen de kans niet onbenut laten om via een achterdeurtje zijn hoofd te betreden. Laat mij Uw gids zijn.

(..)

Bukt U even voorbij de ingang. Er loopt daar een opvallende verbinding van de linker- naar de rechterhersenhelft, die echter op een nogal onhandige hoogte is opgehangen. Ratio en emotie zijn middels deze streng gekoppeld. Opmerkzaam als U bent concludeert U dat emotie bij mIKe uit ratio geboren wordt, maar zo stellig zou ik het niet willen zeggen. De streng zou evengoed andersom verbonden kunnen zijn. Details ontbreken mij, eerlijk gezegd.

Rechts ziet U overigens nog enige frustraties. En daarachter, als U heel goed kijkt ook wat opgekropte woede.

Lopen wij verder dan stuiten wij links op een klein tempeltje gewijd aan het Getal. Het lijkt verdorie wel te glimmen. Zou hij het regelmatig poetsen? Of lijkt het zo schoon omdat de rest wat verwaarloosd is?

(..)

Wilt U overigens alstublieft ophouden met het kietelen aan de hypothalamus? Deze droom is tot op heden droog. Laten we dat liever zo houden.

(..)

Nog een tempel. Meisje.

(..)

Nu breek ik verdomme zelf bijna m’n nek over de rondslingerende gedachten.

Wat een puinhoop is het hier, zeg.

(..)

Och hemel, mIKe wordt wakker. Een ramp! Ik ben bang dat U en ik voorlopig niet meer uit zijn hoofd kunnen ontsnappen.

Vind u het goed als ik mijn tentje opzet en nog iets uitgebreider rondkijk?

“Help help, hoe komen we hieruit.”

Mijnheer Lijstje denkt na. “Ik weet het”, roept hij, “als ik me niet vergis…” De anderen kijken hem aan. “Wat bedoel je nou??”

Mijnheer Lijstje beent voort, voorbij de cortex en het limbisch systeem en de kwabben waar het rechtsgevoel zou moeten zetelen. “Hier moet het ergens zijn”, zegt hij. De anderen kijken sceptisch.

Maar ineens is het daar, een gat. Mijnheer Lijstje kruipt er gauw door, de anderen twijfelen. “Kom toch, wacht niet.”
“Wat is het voor een gat”, vragen ze voorzichtig.

“Het is een gat in zijn kennis met betrekking tot browsers”, prevelt Mijnheer Lijstje, “hij heeft geen benul van Netscape en daar maken we nu handig gebruik van. Kom op. Je hoeft niet voorzichtig te zijn, hij heeft het toch niet door.”

Ik zou wel graag bij een aantal mensen een kijkje in het hoofd nemen. Alhoewel…. ik laat het steeds meer van me af glijden. Heb eigenlijk wel genoeg aan mezelf.

(..) any more?!