Behoudend

Kosmisch gezien blijft alles zo ongeveer hetzelfde. De aarde draait haar rondjes, en doet dat al zo’n vijf miljard jaar.

Wanneer men vanuit dat perspectief inzoomt op een mens gaat er een wereld open. Veranderingen zijn schering en inslag. Zonder daar verder op in te gaan kunt U denken aan wijzigingen in iemands directe omgeving of op hoogstpersoonlijk vlak. Ligt het aan mij of is de hang naar behoud van alles-zoals-het-is universeel? Ofschoon het woord conservatief voor mij zelfs een negatieve klank heeft, zijn de drempels op de weg naar nieuwigheid vaak verrassend hoog.

Hoe zit dat met U? Gooit U alles met het grootste gemak om, of is Uw gemoed net zo kosmisch als het mijne?

Bij ons is het elke dag Big Bang. Wij zijn daar overigens erg conservatief in, een dag zonder de oerknal zou de regelmaat in ons gezapige leventje helemaal overhoop gooien.

Beter dan Frédéric kan ik het niet zeggen.
En verder, ach u kent me. Dol op veranderingen. Een dag niet veranderd, een dag niet geleefd. Onveranderd en alles hetzelfde - wie wil dàt nou..

Ja, ja! Alles hetzelfde! Weg met die zucht naar verandering. We doen het helemaal anders en houden alles hetzelfde. Waarom nog veranderen als je prettig vastgeroest zit? Revolutie!! Op de barricaden! Ik stel alles in het werk om het allemaal hetzelfde te houden! Sowieso tot morgen en dan zien we wel verder.

Ik gooi met het grootste gemak alles om maar mijn gemoed is net zo kosmisch als het uwe.
Een mens hangt van verhalen aan elkaar. Volgens mij is continuïteit een illusie. Maar wel een van de meest gekoesterde.

Ik wilde mIKe eens even van repliek dienen op zijn eerste opmerking en zocht in de nederlandse Google op de treftwoorden “heelal”, “statisch” en “dynamisch”. Want is het wel zo dat het heelal onveranderlijk is?

Ik werd via de eerst hit doorverwezen naar Wehkamp: http://www.wehkamp-beeld-geluid.nl/jassen_leer_heren.html alwaar ik een fijne opsomming van jassen aantrof. Ik weet het ook niet meer.

Ik blijf met de vraag zitten: waarom vallen bij Wehkamp leren herenjassen tegenwoordig onder beeld en geluid? Heb ik 100 jaar geslapen? Bedoelt mIKe dit met verandering?

Ik denk dat de hang naar behoud van alles-zoals-het-is universeel is. Ik wilde het staven met het volgende voorbeeld:

Ik speel tegenwoordig voor kinderballetlessen. Erg lachuh. Maar goed, 1 van de oefeningen is dat de kinderen achter elkaar aan moeten rennen op gelijke afstand, met een leider aan de voorkant. Het kostte even wat moeite maar toen ging het vrij goed. Vervolgens moesten ze omdraaien bij een slag op de trommel. De achterste werd dan ineens de leider.

Nou ik kan u vertellen dat dit voor grote problemen zorgt en blijft zorgen. Gewoon doorrennen gaat uitstekend, maar ineens omdraaien en de andere kant oprennen achter iemand anders aan, is voor de gemiddelde 5 jarige niet te doen.

Hiermee hoop ik enig bewijs aangevoerd te hebben voor mIKe’s theorie.

Verandering is een relatief begrip. Maar wel eentje waarvan de illusie me af en toe broodnodig is. Alles omgooien in de hoop op anders en beter. Al te vaak echter lijkt het ‘andere’ verdacht veel op het oude. Nihil nove sub sole. Kosmisch tegen beter weten in.

Eigenlijk ervaar ik juist in het klein dat alhoewel er voortdurend dingen veranderen alles toch maar steeds hetzelfde blijft.

En dat maakt me ook eigenlijk niet zo heel veel uit.

De bevindingen van mijnheer lijstje betreffende leren jassen geeft mij echter ook wel stof tot nadenken.