Tussen jongen en man ligt de grens der volwassenheid.
Ik vraag me weleens af of ik volwassen ben.
Echte mannen doen dat niet.
‘Ik was een man toen de zon weer opkwam’ zingt Rob de Nijs in lang vervlogen zomerse strandtijden. Terwijl hij even tevoren nog een jongen was die haar hand pakte.
Tussen jongen en man ligt daar de nacht lijkt mij.
De nacht als grens der volwassenheid.
Echte mannen…. mompelde ze smachtend.
U stelt me teleur, weg droombeeld.
Me dunkt Elfje,dat de dag evengoed de grens kan vormen, in de overgang van man naar jongen!
De dag als einde der volwassenheid!
Beter?
In ieder geval leuker!
Zong Joe Jackson daar ook al niet over, over wie de echt mannen zijn?
september 2008
augustus 2008
juli 2008
juni 2008
mei 2008
april 2008
maart 2008
februari 2008
januari 2008
december 2007
november 2007
oktober 2007
september 2007
augustus 2007
juli 2007
juni 2007
mei 2007
april 2007
maart 2007
februari 2007
januari 2007
december 2006
november 2006
oktober 2006
september 2006
augustus 2006
juli 2006
juni 2006
mei 2006
april 2006
maart 2006
februari 2006
januari 2006
december 2005
november 2005
oktober 2005
september 2005
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mike(at)mikz.net