Vingerwijzing

Een letter is weinig meer dan een symbool dat nergens voor staat. Het heeft geen betekenis, in tegenstelling tot een woord, ofschoon samengesteld uit letters. Echt interessant wordt het pas wanneer men met woorden een verhaal smeedt. En al helemaal wanneer ik dat doe. Het ontbreken van een schreef aan de letters op deze pagina weerhoudt mij er niet van er af en toe keihard overheen te gaan. Soms vertel ik U meer dan de bedoeling is.

Ik ben wel eens bang dat U mij kent.

Een middelvinger onderscheidt zich door niets van een andere vinger, en heeft geen speciale betekenis, tenzij opgestoken. Het proces voorafgaand aan een dergelijk in de hoogte brengen is even kortstondig als boeiend. Het overkwam mij afgelopen zaterdag. Uiterst verbaasd zag ik mij plots met genoemde vinger naar de hemel wijzen. Dat het daarbij bleef was gezien de omstandigheden maar goed ook.

Met meer dan gemiddelde snelheid reed ik over de snelweg, toen ik levensgevaarlijk gesneden werd. En dat nadat ik al enige tijd op de voet, of eigenlijk achterbumper, gevolgd was. Normaal gesproken doet zoiets me weinig. Het bestaan van de idioot op deze wereld valt niet te ontkennen. Daar heb ik me al lang geleden bij neergelegd. Maar nu was het anders. Er knapte iets. Ik haalde in, en hief de vinger.

Een tikkeltje opgefokt, zo leek ik.

Het is zó tegengesteld aan mijn normale doen, dat ik er eigenlijk nog steeds versteld van sta. Van de andere kant, veel moet men er natuurlijk ook weer niet achter zoeken. Een vinger, Mijnheer. Dat is alles. Het mag misschien meer zeggen dan duizend woorden, maar het heeft niets te betekenen.

Het betekent toch gewoon klootzak?

Lees ik hier nu een stukje ontkenning?
Nu ja, aan de andere kant, wanneer ik voor iedere opgestoken middelvinger een lijk had achtergelaten dan had ik er de wegen in het noorden mee kunnen bedekken zonder uitzondering van de onverharde.
Men moet immers juist om explosie tegen te gaan zo nu en dan eens van leer trekken en een middelvinger is dan toch redelijk bescheiden.
(U begrijpt dat deze bekentenis niks aan mijn charme afdoet.)

Mike, ik kom soms wat onbeholpen over in mijn reacties op jouw onvolprezen proza,
dan denk ik mike is een godenzoon(zoals onze herman brusselmans zich zo graag noemt).
Maar kijk!
Opeens schijn jij een doodnormale medemens te zijn;en ben ik weer, enerzijds een illusie armer,anderzijds blij dat je evenveel gebreken hebt als ik:-)

@bonsai: van wat ik nog weet van de lessen mythologie, waren het juist de godenzonen die het meest de beest uithingen. Daarbij heb ik bij het woord ‘godenzoon’ hele andere associaties dan bij mIKe, met dank aan Robert Long [ home.wanadoo.nl ]
En slaat niet alles een generatie over? Gezien mIKe’s schuldbesef om zijn ene uitbarsting zou ik hem dan eerder zien als godenkleinzoon, die zich af en toe tot in het merg schaamt als hij een kleine gelijkenis met zijn vader meent te zien.

(en waarom werken i-tags wèl in de preview, en niet in de uiteindelijke geplaatste reactie?)

4 Uur later.
Puck wordt wakker en ontdekt dat de associatie Robert Long - godenzoon volledig ten onrechte is. Koningszonen, zingt hij.
Stomme Robert Long. Een beetje willekeurige woorden voor me verpesten.

@Pollie: Ja!

@Actiereactie: U moet inmiddels wel kramp in Uw middelvinger hebben, mijn waarde, zoveel gebruik U er van maakt.

Ik ontken overigens niets, hoor. Het is meer dat dit soort oprispingen mij zelden gebeuren. Zint iets of iemand mij niet, dan ben ik vaak geneigd te negeren. Als was het lucht.

U zou wel eens groot gelijk kunnen hebben met Uw opmerking dat het eerder gezond is om af en toe uit de slof te schieten. Opdat erger juist voorkomen wordt.

(Uw charme daargelaten sloeg Uw bekentenis natuurlijk wel in als een bom)

@bonsai: Nou, nou, ‘evenveel gebreken’ is misschien wat al te snel geconcludeerd.

@Puck: Binnenkort i-tags. Beloofd.

thumbs up, mIKe ?
alles ok, alles onder controle !