Interesse

U zult mij wel voor gek verklaren, als U dat nog niet deed, maar over een maand ga ik, bij wijze van experiment, een uitburgeringscursus volgen. Zo U wilt hou ik U op de hoogte. En anders niet.

Ik heb mij trouwens altijd al afgevraagd of U überhaupt ook maar enigszins geïnteresseerd bent in mij als persoon. In wat ik doe, zeg maar. Off line.

Die vraag speelt niet vaak op als zodanig, maar suddert onderin wat en komt toch voelbaar iets tot rust als zulks informatie verstrekt wordt.

Wat bedoelt U met ‘uitburgeringscursus’, mijnheer? Gaat U op vakantie naar een omstreden land?

Hoeveel bevestiging heeft u nodig?

Uitburgeringscursus. 377 Google hits van zeer diverse pluimage. Benieuwd wat u daarvan maakt.

U zegt het fijn, Willem. Kijk, diep van binnen ben ik er van overtuigd dat mijn dagelijkse beslommeringen de lezer eigenlijk geen bal interesseren. Als ik er al over schrijf, dan probeer ik er altijd minstens een of twee wat universelere laagjes aan toe te voegen zodat het voor een ander wel enigszins te verteren is. Niettemin heb ik dus ook een leven zonder laagjes.

Wat het uitburgeren betreft, het land zal ik niet verlaten. Wel ga ik een nogal opmerkelijke cursus volgen, te weten Arabisch (niveau 1). Just for fun. Wat ik ervan leren zal, naast de taal zelf, weet ik absoluut niet. Maar juist daar ben ik persoonlijk erg benieuwd naar.

Ik ken nog geen uitburgeraar zonder twee universele laagjes. Dus blijf ik graag op de hoogte.

Ik lees deez’ pagina voor het eerst; dus totnogtoe interesseerde het me nog niet zo, wat u doet.
Eerst nog maar eens wat meer lezen.

Nieuwsgierigheid past mij als een schoon, in de buitenlucht gedroogd dekbedovertrek.

Natúúrlijk ben ik nieuwsgierig. Ik herinner me alleen iets over de sport die u beoefent. En als ik mijn best doe, misschien nog iets meer, maar dat is het dan wel.

En hoe meer mensen met online verhaaltjes ik in het echt heb ontmoet, hoe mysterieuzer de mensen die vooralsnog virtueel blijven.