De vinger op de zere plek

Met zelfbevrediging is niks mis, tenzij Uw nieuwsgierigheid daartoe overgaat.

Dat is dan zeker niet de zere plek.

Anders doe je toch iets fout.

Laat ik maar eens een dubbelzinnigheid in ‘t tekstvak schieten.

Trekt U het nog?

> Trekt U het nog?

Nee, natuurlijk niet. Ik heb wel wat beters te doen. Een cursus zinsontleding geven, bijvoorbeeld. Ziet U, niet U of ik, maar de nieuwsgierigheid is onderwerp in de bijzin. Wanneer zij de hand aan zichzelf slaat ontstaat er een onwenselijke situatie. Weetlust is iets moois, en mag slechts door een ander bevredigd worden.

> mag slechts door een ander bevredigd worden.

Toch kan ik, de kwaliteit van de ervaring in gedachte(n) houdend, met die opmerking één lijn trekken van nieuwsgierigheid naar het liefdesspel.

Nu een punt. Als ik Uw zinnen goed begrijp, heeft U iets tegen het zelf oplossen van een vraagstuk?

Moeten alle antwoorden bij anderen worden gezocht? De oorzaken van problemen — vanzelfsprekend! Geeft Ge ‘n ander de schuld.

Maar antwoorden? Is het niet veel nobeler om er zelf achter te komen dan de wereld te vermoeien met een overdaad aan vragen, vragen, vragen?

Overigens geeft de preview bij ‘t previewen de inslik-apostrof voor ‘n ‘t of ‘n ‘n in de juiste richting weer, om ‘t dinkje vervolgens weer om te draaien bij ‘t finale posteren.

Doorgetrokken naar Uw voorgaande postje zou ik kunnen concluderen dat U het heeft over de weetlust van mensen onderling naar elkaar.
Daar is het beter het door ‘de ander’ te laten invullen ipv laat ik zeggen Google eens flink te ondervragen, echter ook dan is eigen invulling toch niet te voorkomen, iets met waarheidsbeleving en eigen interpretatie.
Mocht U het breder willen zien kan ik het slechts met Willem eens zijn.

Tja, natuurlijk volgde mijn opmerking in eerste instantie uit voorgaande postje(s), zoals Actiereactie terecht veronderstelt. Voor de lol personifieerde ik daarnaast de nieuwsgierigheid, alsof zij iemand is die zichzelf (de weetlust dus) kan opheffen, hetgeen een kleine ramp zou zijn, want zonder haar is een mens maar dor.

Maar om op Uw reactie in te gaan, Willem, de neiging om anderen niet met vragen te vermoeien is bij mij zeer sterk. Meestal ga ik mijn eigen gang, en zoek ik het zelf wel uit. Is dat nobel? Ja en nee. Goeie vragen kunnen namelijk ook voor een ander van belang zijn. Om nog maar te zwijgen over het feit dat juist de interactie vaak tot waardevolle antwoorden leidt.

Getuige dit bescheiden log.