Reacties op: Op Uw tellen passen

Door: AnamCara

AnamCara — Wed, 27 Sep 2006 21:14:43 +0000

Wat u zegt. Op onze tellen passen. Ik zou niet in uw schoenen willen staan…

Door: mIKe

mIKe — Wed, 27 Sep 2006 19:35:54 +0000

Nee, nee, heer stoethaspel, ik pas op Uw tellen: ik let erop dat U telt. Zo verwarrend is dat helemaal niet, hetgeen verder natuurlijk niet weg neemt dat ik verward ben.

Van die definitie was ik overigens totaal niet op de hoogte! Dat vertelt U me nu pas. Mooi is dat! Kan ik dus weer helemaal opnieuw beginnen met bedenken hoe het nou toch allemaal in elkaar zit :-(

Door: stoethaspel

stoethaspel — Wed, 27 Sep 2006 18:06:21 +0000

Moet ik nou mijn zegeningen tellen of moet ik juist met dat téllen oppassen? U bent verwarrend of verward, daar wil ik afwezen.

Overigens, heer Mikz, u weet toch best dat het leven van anderen per definitie ongemak is, maar dat van onszelf nog veel meer?

Door: mIKe

mIKe — Wed, 27 Sep 2006 09:54:22 +0000

@Actiereactie: Houtskool aan de voetjes :-) De spontaniteit waarmee U danst is hartverwarmend, mijn waarde.

@frédéric: Van de last van Uw zondigheid kan ik U helaas niet bevrijden, frédéric. Ik bedoel, U bent dan toch weer een geval apart.

@niemand-in-het-bijzonder: Het is een vreemd gevoel. Ik kan me voorstellen dat ik U aan het hart ga, zoals een aantal loggers ook mij aan het hart gaan. Maar de stilte van U, die geen weblog heeft, is soms oorverdovend. Ook U gaat mij aan het hart, maar de geruststelling en troost die de mogelijkheid biedt om af en toe eens te kunnen lezen hoe het U vergaat of wat U bezig houdt, wordt mij onthouden. Enfin.

Door: frédéric

frédéric — Tue, 26 Sep 2006 20:49:59 +0000

U hoort ons niet klagen over onze zegeningen. Doet u overigens ook in aflaten?

Door: Actiereactie

Actiereactie — Tue, 26 Sep 2006 18:41:38 +0000

Dat doe ik mijn waarde, elke dag weer en ik mag U bekennen soms springen me de tranen spontaan in de ogen. Alles ontroering natuurlijk.
Het leven is een dansje, neusje dicht want smeulend houtskool aan de voetjes.