De silentio

Ieder mens heeft een fundamenteel recht op geheimen, maar vaart er wel bij wanneer hij zich dat recht ontzegt. De nuance waarvan ik deze stelling wil voorzien bevindt zich volledig buiten de persoonlijke levenssfeer. Op dat mijnenveld van laster en eerroof danst U bij voorkeur niet al te uitbundig, maar onder ons gezegd en gezwegen mag de tango naakt.

De vraag is dus eigenlijk waar U precies de deur plaatst door welke U uit Uw privé-domein in de publieke ruimte stapt. Helaas blijkt ze maar al te vaak gemaakt van tanden: ik geef het U te doen om alle monden waar geen compromitterend woord uit komt te voeden.

In mijn ogen is er geen mooier verbond dan dat van mensen die geen geheimen voor elkaar hebben. Uiteraard moet er dan wel sprake zijn van een wederzijdse, ongeveinsde interesse. Maar da’s logisch: zonder Uw belangstelling hou ik ook mijn bek.

Mooi plaatje, bek in symbiose met oor.

Kunnen we een verbond sluiten zonder inhoud?

Met een blind vertrouwen vraag ik U; mag ik deze dans van U? U weet toch wel hoe te leiden? (Zonder zweepje wel te verstaan.)

@Sas: Ik kan niet zonder Uw oor.

@Luc: Sterker nog, ik denk dat dat vaak gebeurt. Myspace en Hyves zijn een teken des tijds: de waarde van vriendschappen devalueert. Zelf prefereer ik een innig contact, zoals U begrijpt, maar daar heb ik (ook) U voor nodig.

@Actiereactie: Mijn waarde, naaktheid verdraagt geen zweepje. Ik dans graag met U :-)

Geachte
Eenzaamheid en contact lijken de laatste tijd thema’s die u beroeren. Wat anders blijft om te reageren op woorden die boeien en raken. Helaas het blijft bij een kortstondig contact. Lezen, genieten, overdenken en reageren.