Comments on: Speelbal

By: Daniël

Daniël — Mon, 29 Sep 2008 11:50:26 +0000

…als ik niet eigenlijk bedoelde te zeggen: geen Osama, geen Obama, geen Napoleon en geen Tolstoj, maar mIKe!

By: Daniël

Daniël — Wed, 24 Sep 2008 07:33:12 +0000

@ mIke: Ik zie niet wat er onnatuurlijk is aan het overdragen van de wil van de massa op een individu (en vice versa). Wij willen dat u mooie stukjes schrijft, dat u weet dat u gewaardeerd wordt, en u – als u dit lot pruimt – bij tijd en wijle heroische proporties aanneemt. U noemt uzelf Sisyphus en doet daarmee uzelf en uw lezers tekort, uw bovenstaande beschermende waardering niet tegenstaande.
Geen Osama, maar Obama…zou ik zeggen.

By: mIKe

mIKe — Mon, 22 Sep 2008 09:45:10 +0000

@Daniël: Tolstoj ging in de eerste plaats tekeer tegen historici, die hij betichtte van een onjuiste weergave van de werkelijkheid. Zij dichtten Napoleon bovenmenselijke krachten toe. Want hoe is het toch mogelijk, zo vroeg Tolstoj zich af, dat één enkel persoon het voor elkaar krijgt dat miljoenen mensen elkaar gaan uitmoorden?

Het is interessant dat U het heeft over ‘de macht van de massa’. Ergens in zijn boek definieert Tolstoj het begrip macht als de wil van de massa die wordt overgedragen op een individu. Het blijft echter een wat onnatuurlijke constructie, waarmee bovengenoemde – en tot op de dag van vandaag relevante – vraag niet geheel bevredigend beantwoord wordt.

Neemt niet weg dat Uw reactie blinkt van schoonheid.

@bjorn: Vroeger gaven we de goden de schuld van oorlog of vrede. Wij hadden ons te schikken naar hun wil (die soms werd overgedragen op een individu). Tolstoj stelt vast dat deze goden inmiddels hebben afgedaan, maar dat onze manier van geschiedschrijven niet veranderd is ten opzichte van toen. Nog steeds ‘bestaan’ er helden.

Sisyphus was iemand die zich niet schikte naar de wil van de goden. Hij weigerde dood te gaan. Zijn lot: eeuwig een steen de berg oprollen. Het is grappig dat U juist Sisyphus te berde brengt, die ooit ook door Camus werd opgevoerd. De absurde mens geeft zijn leven zin, tegen beter weten in. Ik poog, in alle bescheidenheid, niets minder.

@Mijnheer Lijstje: U schrikt wellicht van het ‘bah!’ van bjorn, maar dat behoeft nuancering. Bjorn lult niet. Ook ikzelf kan niet écht geloven dat ik word geleefd. Daar ben ik – en hij, en U – mens voor. Ik kies ervoor om stukjes te schrijven (denk ik liever). En zo kiest hij ervoor om ze te lezen. Al jaren.

Wie noemt wie Sisyphus?

By: Mijnheer Lijstje

Mijnheer Lijstje — Mon, 22 Sep 2008 08:43:07 +0000

Wat zit die bjorn nou te lullen man. Ik wou trouwens dat ik eens een boek uit kon lezen. De Toverberg ligt opengeslagen geduldig al weer maanden op me te wachten.

By: bjorn

bjorn — Mon, 22 Sep 2008 06:55:26 +0000

Dat de werkelijkheid onontkoombaar is, daar wil ik nog wel aan. Dat de toekomstige realiteit echter onontkoombaar zou zijn, en volledig vastligt in het nu (met tijdsgeest en factoren en al), dat is voor mijn (individualistische en naar vrijheid snakkende) geest inderdaad een brug te ver.
Voorbeelden genoeg van mensen die de dingen niet zomaar op hun beloop lieten, en de heer Bonaparte is er maar één van.
En de mens als gevangene van zijn eigen realiteit: bah!
Uzelve bent van mijn ‘bah!’ een voorbeeld, waarde mIKe: U kan niet anders dan stukjes schrijven, maar, u doet het ook. U rolt uw eigenste steen steeds weer de berg op.

By: Daniël

Daniël — Sun, 21 Sep 2008 07:31:00 +0000

Mij komt het voor dat de tijdgeest het witte laken is dat over de macht van de massa geworpen wordt. En Tolstoj’s massa had het niet zo op individualiteit als ik me niet vergis. Hij lijkt de filosofische ontkenning te hebben overgenomen. Toch spreekt uit zijn schrijverschap verzet tegen deze gepolariseerde stellingname. Schitterend verzet in een onmogelijk speelveld. Hij levert een meesterwerk, maar wil niet als held beschouwd worden. Het zou hem maken tot een product van de blik van de massa. Als individu gezien worden door de massa is wat hij wilde, en juist deze onmogelijkheid maakte hem speelbal.

Spelen is anders kunnen. Speel voort, waarde mIKe, speel voort.