Er zijn grenzen!
Helaas moet ik u mededelen dat u, wegens improductiviteit, met onmiddellijke ingang uit de favorietenlijst wordt gemik(e)t.
Veel dank voor enkele jaren lees- en denkplezier.

Ylsa

Enige antwoorden:

Ja. Ik ga hier ooit nog nieuwe stukjes schrijven.

En: neen! Ik ben niet naar Twitter verhuisd. Het een hangt misschien wel samen met het ander. Juist door de grote volksverhuizing naar Twitter dacht ik hier in mijn eentje te zijn overgebleven. En toen was de lol er even af.

Maar ik voorzie een opleving. Binnenkort wordt het weblog heruitgevonden en zal het weer – net als ooit – de haven zijn waar U en ik (en die ene andere lezer) zich terugtrekken. Daar lezen we elkaar onze stukjes voor en verbazen we ons over het feit dat we met zo weinig zijn, want de sfeer is zo goed. Maar die sfeer is juist zo goed omdat we met zo weinig zijn.

Met Uw 33 lentes bent U overigens een jonge blom (tenzij U mij inmiddels hoogbejaard zou willen noemen), en zeker niet te oud om te leren schaken. De spelregels heeft U in principe binnen een uurtje onder de knie. Een sterke speler worden kost uiteraard wel wat meer tijd, maar dat doet er niet toe, het is zaak om tegenstanders van je eigen niveau te kiezen. Ook beginners spelen spannende partijen. En al doende leert men.

Wat bloglines betreft: dit log is inderdaad als de speelgoedbeesten uit kinderfantasieën. Zelf heb ik één keertje ‘s nachts gekeken, en ik wist niet wat ik zag …

- gaat u ooit nog nieuwe stukjes hier schrijven? Of:
- bent u, als zovelen, naar twitter verhuisd? En zo ja:
(-hoe kan ik u daar, of wellicht elders, vinden?)

- waarom staat u doorlopend in mijn bloglines-dinges als geupdate, terwijl er hier, laten we wel zijn, squat gebeurt? Of is dit log als de speelgoedbeesten uit kinderfantasieen, die, als de mensen slapen, tot leven komen en grootse avonturen hebben, en heel snel weer in doodse stand terugkeren als er iemand binnenkomt, of er nooit iets was gebeurt?

en tot slot, wat meer in lijn met dit laatste postje:
- is het mogelijk voor een bejaarde (33y.o.) om nog te beginnen met schaken, helemaal vanaf de basis? Of acht u dat een volkomen zinloze onderneming, iets wat vooral de omstanders ineen doet krimpen van weerzin en ergernis; als een bejaarde die nog wil leren skeeleren of balletdansen of vioolspelen?

Tot zover.
Een reactie wordt zeer gewaardeerd. Geen haast – ik heb deze vragen al zeker een maand opgepot, u mag best een dag of één, anderhalf, over het geven van antwoorden doen.