Wel eens gehoord van het verschijnsel math envy<\/i>? Welnu, hiermee wordt de afgunst aangeduid die de niet wiskundig onderlegde mens kan voelen ten opzichte van de mathematicus. Meestal gaat het hier niet om een verschil in scholing, doch om het al dan niet aanwezig zijn van een zeker talent. De ene mens koestert een liefde voor het getal, voor abstracties, voor het onveranderlijke, voor de onverbiddelijke strengheid van het wiskundig bewijs, en weet met speels gemak om te gaan met deze materie. De andere niet.<\/p>\n
Nooit, maar dan ook nooit, heb ik neergekeken op iemand die deze liefde voor de wiskunde niet met mij deelt. Ik heb het volste begrip voor de mens die niet<\/i> verlekkerd kijkt naar een differentiaalvergelijking die om een oplossing schreeuwt, of voor de persoon die badend van het zweet wakker wordt van een flashback-achtige nachtmerrie waarin hij zich terug in de schoolbanken tijdens een wiskunde-examen geplaatst ziet, inclusief black-out.<\/p>\n
Zoals U terecht veronderstelt zijn er niet zo veel zaken die mij afgunstig doen zijn. Immers, mijn volmaakte lichaam, mijn goed geoliede brein en de veelheid aan talenten die ik bezit geven mij wel heel erg weinig grond om te gaan zitten klagen en jammeren.<\/p>\n
Toch kan ik wel iets bedenken. Iets wat enigszins vergelijkbaar is met de eerder genoemde math envy<\/i>.<\/p>\n
Zo af en toe ben ik weleens jaloers op mensen met een muzikaal talent, mensen die hun gevoel in klanken kunnen vertalen. Dit talent is mij niet gegeven. Ofschoon mijn interesse in muziek bijzonder groot is, ik in de loop der jaren een exquise CD-collectie heb opgebouwd waar ik bijzonder gelukkig mee ben, en ik ooit zelfs als ‘kenner’ werd beschouwd, blijft mijn relatie ten opzichte van muziek voornamelijk passief. Ik luister. En ik geniet.<\/p>\n
In een lachwekkend verleden heb ik ooit eens aan de snaren van een basgitaar geplukt. Het was geen onverdeeld succes. Waar een ander hoort wat hij doet, ben ik veel te druk bezig met de techniek van het spelen, het omgaan met de onzekerheid die ik op zo’n moment continu voel en honderdduizend andere gedachten die allesbehalve sturing geven aan het geluid dat ik produceer.<\/p>\n
Vanwaar dit verhaal? Welnu, ik heb een scoop voor U. In tegenstelling tot mijzelve is de heer Lijstje, U inmiddels meer dan bekend, wel degelijk muzikaal begaafd. Wiskundig mag hij misschien minder sterk zijn, doch muzikaal gezien staat deze begenadigde pianist zijn mannetje. Dit feit is overigens niet de primeur die ik U aankondigde. Die volgt nu.<\/p>\n
Gisteren struinde ik door wat oude bestanden op mijn PC en vond daar plotsklaps een stokoude opname van de heer Lijstje! Hij maakte dit werkstukje in een verloren moment ooit speciaal voor mij, waarbij hij opmerkte: “Ik geloof dat ik qua timing af en toe wel eens een steekje heb laten vallen, maar ja.” Ik was er echter zeer verguld mee. Ik vermoed dat de heer Lijstje zich deze frivoliteit nog amper herinnert, maar hij zal begrijpen dat ik mij gisteren kostelijk heb vermaakt.<\/p>\n