De meisjes, nog steeds verhit, verstommen als ik ze met een ratelend rolkoffertje passeer. Zij komen net uit de kroeg, ik uit bed. Het is zondagochtend vier uur als mijn leven voor \u00e9\u00e9n seconde het hunne raakt. Ik kijk, maar zij kijken meer. Ik voel me zo licht als bevroren rook. Dan vervolg ik mijn weg over de kasseien. Vijf minuten later stokt het gerakketak, en open ik de achterklep van mijn auto. Ik slinger het koffertje naar binnen, mezelf erachteraan. “Daar gaan we”, hoor ik mij zeggen, vlak voordat ik de contactsleutel omdraai.<\/p>\n
In de binnenstad heeft niemand zijn, of iedereen andermans auto voor de deur, vandaar mijn korte tocht door het nachtleven. Via een doolhof van eenrichtingsstraatjes rij ik het centrum uit, de dag in. De zon belooft straks op te komen, en ik geloof haar op haar woord, maar het blijft natuurlijk afwachten. Door de polder richting snelweg lijkt de belofte nog ver. Mijn koplampen prikken door de ochtendmist. Ik slinger door verlaten weideland.<\/p>\n
“Ik kom wel even langs”, had ik hem gezegd, toen ik hoorde dat hij daar alleen zat. Het leek in eerste instantie een krankzinnig plan. Terwijl ik de lege snelweg oprij, lach ik. Om het plan, en om de uitvoering. En misschien ook wel uit een gevoel van euforie door het besef dat eigenlijk alles k\u00e1n, een besef dat me weleens wil ontschieten de laatste tijd. Ik ben moe en klaarwakker. De wereld komt anders binnen als je maar een paar uur hebt geslapen, en daar wil ik niks van missen. Wordt het al lichter? Bijna.<\/p>\n
Na een half uur stilte wil ik geluid. Voor de gelegenheid heb ik wat muziek op- en meegenomen, met name twee CD’s van ene Burial<\/em>, een Britse kluizenaar, die ik alleen van horen zeggen ken. Niet vreemd ook, want in hoeverre kun je een kluizenaar kennen? Hoe dan ook, niet alleen de persoon maar ook zijn muziek is mij onbekend, en met de spanning van de eerste keer start ik zijn gelijknamige debuutalbum. Binnen tien minuten weet ik helemaal niets meer zeker, behalve dan dat er absoluut geen betere soundtrack denkbaar is voor deze dollemansrit dan precies deze begrafenismuziek. Shock and awe.<\/p>\n Ik stop bij een benzinestation, tank en koop een blikje Monster Energy, wetende dat ik nog wel even heb te gaan. Weer op de weg zie ik de zon dan eindelijk opkomen. Ik raas door de Flevopolder, de muziek wiekt als de windmolens, mijn hoofd klopt van de cafe\u00efne en ik zie visioenen van steegjes vol verhitte meisjes met rolkoffertjes. Emmeloord, Lemmer, Heerenveen. Met de kilometer word ik jonger.<\/p>\n Ruim op tijd kom ik aan in Holwerd. Ik bestel een kop koffie met een gevulde koek, en ga zitten, wachten op de boot. De zon schittert op het water. In het gekrijs van de meeuwen hoor ik een slotakkoord. Ik kwam van ver, maar ik ben er.<\/p>\n Als ik een uur later voet op Ameland zet word ik verwelkomd door een enorme glimlach met twee fietsen aan de hand. Ik omhels hem, innig, niet in staat te vertellen wat ik onderweg verloren heb.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" De meisjes, nog steeds verhit, verstommen als ik ze met een ratelend rolkoffertje passeer. Zij komen net uit de kroeg, ik uit bed. Het is zondagochtend vier uur als mijn leven voor \u00e9\u00e9n seconde het hunne raakt. Ik kijk, maar zij kijken meer. Ik voel me zo licht als bevroren rook. Dan vervolg ik mijn […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-1348","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-alles"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1348","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1348"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1348\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1348"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1348"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1348"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}