Wat te doen wanneer de ziel zich onder de arm bevindt? Lastige vraag. Haar geforceerd terugduwen in de leegte die ze achterliet lijkt me niet juist, al is het alleen maar omdat ik geen idee heb waar de ziel nou eigenlijk zou moeten huizen. Wegkwijnen in zelfmedelijden is evenmin een optie. Een zielepoot wil ik niet zijn.<\/p>\n
Beter concentreert men zich even op andere zaken. Dat ben ik althans gewoon in een dergelijk geval. Zo’n ziel kruipt vanzelf wel weer terug, denk ik dan. Sterker dan tevoren, met een beetje geluk. Je reinste escapisme, zegt U misschien, maar ook aan die gedachte weet ik meestal wel slinks te ontsnappen. De zucht naar rust en orde is te prominent aanwezig.<\/p>\n
En dus verlies ik me bijvoorbeeld plotseling en vol overgave in wiskundig gefröbel, de wereld vergetend. Het getal is immers veilig, altijd goed. Of ik lees tot ik er letterlijk bij neerval. Naast wiskunde is ook literatuur een haven.<\/p>\n
Nu ja, met het verzetten van de zinnen als doel betrad ik recentelijk een boekwinkel. Op zoek naar moois belandde ik, het zal U niet verwonderen, al snel bij de ramsj. En vond daar een klein, mij opvallend boekje getiteld ‘The wild numbers’, auteur Philibert Schogt. Thuisgekomen zag ik pas dat het een vertaling betreft. ‘De wilde getallen’ is ironisch genoeg de oorspronkelijke titel.<\/p>\n
Een fijn boekje, kan ik U vertellen, waarin de hoofdpersoon echter allesbehalve rust in de wiskunde vindt. Een waarschuwing? Ik ga er niet van uit. Zo gemakkelijk laat ik mij \u00e9\u00e9n van mijn veilige havens niet ontnemen.<\/p>\n
Maar goed, het boek is inmiddels gelezen, en heel voorzichtig kijk ik weer eens onder m’n arm. En daar zit ze dus nog steeds. De arme ziel. Wat nu als daar geen verandering meer in komt? Dan ben ik veroordeeld tot levenslang escapisme.<\/p>\n
Maar wat dan nog? Zou iemand het doorhebben?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wat te doen wanneer de ziel zich onder de arm bevindt? Lastige vraag. Haar geforceerd terugduwen in de leegte die ze achterliet lijkt me niet juist, al is het alleen maar omdat ik geen idee heb waar de ziel nou eigenlijk zou moeten huizen. Wegkwijnen in zelfmedelijden is evenmin een optie. Een zielepoot wil ik niet zijn.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-172","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-alles"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/172","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=172"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/172\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=172"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=172"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=172"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}