Voorjaar. De natuur ontluikt. De lucht vult zich met beloftes.<\/p>\n
“Bent U daar dan gevoelig voor?”
\n“Jazeker, Mijnheer!”<\/p>\n
Jaarlijks stroomt de lente mij door de aderen, zoals ze dat binnen nu en niet al te lange tijd weer zal doen. Zo ook een jaar of vier geleden. De drang om naar buiten te gaan was dwingend. Anders dan anders vatte ik het plan op om de wijde wereld niet te voet of per fiets in te trekken, maar op skates.<\/p>\n
Nu moet U weten dat ik tevoren eigenlijk nooit op wieltjes had gestaan. Het leek een leuke gedachte om het opdoen van een dergelijke ervaring te combineren met een lang weekend weg. Terschelling werd de plek waar ik mezelf skaten leren zou. Op mijn gloednieuwe rolschaatsen kreeg ik de slag relatief snel te pakken. Niet verwonderlijk natuurlijk, met mijn soepel lichaam en sportieve inborst. Blijgemoed zoefde ik over het asfalt.<\/p>\n
Tot het moment dat de weg neerwaarts ging hellen, en ik de snelheid door de afdaling voelde toenemen. Remmen had ik niet onder de knie. De mensen, die op het aan dezelfde weg gelegen terras zaten, volgden mijn verrichtingen geboeid. Nog altijd versnelde ik. Tegen wil en dank. En daarnaast voelde ik de onvermijdelijke onbalans al in mijn benen. Ik had de keuze tussen asfalt en greppel. Ik koos het laatste.<\/p>\n
Er leek geen einde te komen aan mijn val. En al die tijd priemden een dertigtal ogen vanaf het terras in mijn richting. Hetgeen ik stom genoeg misschien nog wel het ergste vond.<\/p>\n
Einstein sprak in 1905 van tijddilatatie. Ik voelde wat hij bedoelde. Een kleine eeuw later.<\/p>\n
Uiteindelijk bleven mijn verwondingen beperkt tot schrammen en een licht verstuikte enkel. Alleen mijn trots, die was gevoelig gekrenkt. En hoewel ik met een verhaaltje als deze natuurlijk zelf even achterom kijk wil ik dus maar zeggen dat vooruit kijken soms erg noodzakelijk is. Al is het alleen maar om bijtijds op kousenvoeten en met skates in de hand de afdaling te aanvaarden.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Einstein sprak in 1905 van tijddilatatie. Ik voelde wat hij bedoelde. Een kleine eeuw later.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-200","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-alles"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/200","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=200"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/200\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=200"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=200"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=200"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}