{"id":267,"date":"2004-11-12T15:27:05","date_gmt":"2004-11-12T13:27:05","guid":{"rendered":"\/?p=267"},"modified":"2004-11-12T15:27:05","modified_gmt":"2004-11-12T13:27:05","slug":"shift-delete","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/mikz.net\/log\/2004\/11\/12\/shift-delete\/","title":{"rendered":"Shift delete"},"content":{"rendered":"<p>Is mijn geheugen selectief, of ben ik het? Zo op het eerste gezicht is deze vraag weinig interessant. Op het derde daarentegen geeft hij een bescheiden hoopje stof tot nadenken. Niet verwonderlijk natuurlijk, want is niet <i>alles<\/i> fascinerend op het derde gezicht? Niks mis met de mens die wikt en weegt alvorens hij nogmaals omkijkt.<\/p>\n<p>Maar goed, het geheugen dus, en de inmiddels welbekende vraag of ik baas in eigen hoofd ben. Vroeger is mij geleerd <i>dingen<\/i> niet op te kroppen. Dingen? Nu ja, verdriet, frustratie, teleurstelling en zulks. Eigenwijs als ik was deed ik dat natuurlijk wel, zo af en toe. Ik kwam er in ieder geval niet mee naar buiten. Sterker nog, ik <i>vergat<\/i> dergelijke zaken doelbewust. Elimineerde ze. Niet altijd zonder moeite, dat moet gezegd, maar uiteindelijk was de zege daar. Althans, zo meen ik mij te herinneren.<\/p>\n<p>De buitenstaander die mij als binnenvetter ziet kent het gat in mijn geheugen niet.<\/p>\n<p>De ge\u00ebigende weg, volgens de boekjes, om over een diepverstopte traumatische ervaring heen te komen is om haar op te rakelen. Eerst onder ogen zien, daarna pas genezen. Is het niet eenvoudiger, bedenk ik me weleens, om de herinnering gewoon direkt definitief te wissen? Weg met dat oud zeer. Shift delete, als het ware.<\/p>\n<p>Gemakkelijker gezegd, dan gedaan, zult U opmerken. Toch heb ik er steeds minder moeite mee. Vergeten is een kunst die men al doende leert. Vervelend genoeg zijn het de laatste tijd niet alleen nare dingen die aan mijn geheugen ontsnappen. Ook de leuke raak ik kwijt, geloof ik. Om over zoiets als het scala aan wachtwoorden en pincodes waar een modern mens gebruik van maakt maar te zwijgen.<\/p>\n<p>Wil ik zelf nog wel eens selectief zijn, het gat in mijn geheugen is dat zeker niet.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>De buitenstaander die mij als binnenvetter ziet kent het gat in mijn geheugen niet.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-267","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-alles"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/267","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=267"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/267\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=267"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=267"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=267"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}