Om maar direkt met de deur in huis te vallen: eigenlijk ben ik een heel rustige jongen. Zeker van buiten. Binnenshoofds is dat enigszins anders, maar over het algemeen kost het me niet al te veel moeite mezelf in bedwang te houden. Zo zijn er bijvoorbeeld mensen die heel wat bij mij losmaken zonder dat ze dat zelf weten, of ooit zullen weten. Misschien bent U er wel een van.<\/p>\n
Voordat ik eind vorig jaar naar Thailand afreisde, las ik ergens iets over de volksaard. Een verhaal over je gezicht verliezen, of eigenlijk het voorkomen daarvan. Over het algemeen, zo stond er geschreven, vermijdt de Thai pijnlijke confrontaties, en probeert hij zichzelf of een ander nooit voor schut te zetten. Een sc\u00e8ne maken is absoluut uit den boze, daar zoiets gezichtsverlies betekenen zou.<\/p>\n
Nu weet U dat ik in beginsel nogal sceptisch sta tegenover dergelijke generalisaties, maar na enige tijd in Thailand te hebben rondgetrokken werd ik iets wonderlijks gewaar. Mijn oren kwamen tot rust. Wat bleek? Een Thai verheft zijn stem niet. Nooit. Ik dacht aan wat ik eerder gelezen had, en begreep dat kalmte bewaren de sleutel is tot het voorkomen van het zo gevreesde gezichtsverlies.<\/p>\n
Het verschijnsel werd me des te duidelijker toen ik op de terugreis noodgedwongen een dag in Ca\u00efro verbleef. Was de vlucht met Egyptair<\/i> al een beproeving geweest, acute hoofdpijn was het gevolg van mijn onderdompeling in de kakofonie van deze stad. Ik was niet meer gewend aan gejammer en geschreeuw. Hoe anders dan Bangkok, toch ook niet bepaald een dorp. Voordat ik thuis was wilde ik alweer terug.<\/p>\n
Natuurlijk heb ik me afgevraagd wat er achter mijn eigen rustige aard steekt. En achter mijn aversie tegen herrieschoppers. Zelf ben ik nooit bang geweest mijn gezicht te verliezen. Althans, dat heb ik me altijd voorgehouden. Wellicht ten onrechte. Ik laat me niet zo snel kennen, en in het dagelijks leven geef ik me lang niet zoveel bloot als dat ik dat bijvoorbeeld hier<\/i> doe.<\/p>\n
Ergens sluimert het vermoeden dat dat komt omdat ik hier geen gezicht heb.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Misschien bent U er wel een van.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-282","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-alles"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/282","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=282"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/282\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=282"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=282"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=282"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}