Zo snel als ik ben, zo langzaam lees ik. Echt. U zult het misschien niet geloven, maar qua boeken lezen ben ik een slak. Of eigenlijk een koe. Ik herkauw woorden.<\/p>\n
Ik lees geen boeken, ik consumeer ze.<\/p>\n
Geef mij een goed boek, en ik ben weg. Ik ga er volledig in op. Echter, meer nog dan het verhaal houdt het lezen zelf mij bezig. De woorden en de beelden die ze oproepen. En de beelden die die beelden weer oproepen. Voor ieder boek dat ik lees associeer ik er twee bij. De meest briljante passages verzin ik meestal zelf.<\/p>\n
Daarnaast geniet ik van de taal. Niet zelden wil ik een alinea driemaal lezen, omdat die zo mooi is. Of wil ik een woord proeven, hardop uitspreken. Soms ook zijn zinnen niet naar mijn zin, en verander ik ze. Bedenk ik hoe ze beter hadden gekund.<\/p>\n
Lezen kost tijd, en alles waar je tijd en aandacht in steekt is waardevol. Of wordt het vanzelf. Net als voor vriendschappen geldt die regel evenzeer voor boeken. Het is natuurlijk de vraag of je er ook teveel tijd in kunt steken.<\/p>\n
Ofschoon ik plezier heb in het lezen zoals ik dat doe, word ik een enkele maal met ontzag vervuld door de snelle lezer. Zo iemand die een boek op een avond uitleest, hetgeen voor mij een onmogelijke opgave is. Dat wil ik ook kunnen, denk ik weleens.<\/p>\n
Recentelijk las ik bij toeval een stuk over speed reading<\/i>. Op m’n gemak natuurlijk, want snel lezen zit er nog altijd niet in. In tegenstelling tot wat ik altijd dacht, namelijk dat speed reading niet meer is dan het gedeeltelijk lezen van een boek door stukken tekst over te slaan, iets waar ik vanzelfsprekend totaal niet in ge\u00efnteresseerd ben, werd in dit artikel de nadruk gelegd op een heel ander fenomeen.<\/p>\n
De meeste mensen maken, wanneer ze lezen, automatisch gebruik van de auditieve vermogens van hun hersenen, zo leerde ik. Je spreekt de woorden als het ware binnenshoofds hardop uit. Een zinloze bezigheid, want als de woorden al in je hoofd zitten hoef je ze natuurlijk niet meer te horen. Daarnaast is er logischerwijs een grens aan de snelheid waarmee je woorden kunt uitspreken, en dus ook aan die van het lezen.<\/p>\n
De truuk van het snel-lezen zit ‘m in het uitschakelen van dit proces. Het is de kunst om woorden direkt, \u00e9\u00e9n-op-\u00e9\u00e9n, om te zetten in beelden. Op de een of andere manier komt dit idee mij niet ongeloofwaardig over. Zelf lees ik namelijk ook niet ontzettend veel sneller dan dat ik spreken kan. Maar hoe krijg je zoiets voor elkaar?<\/p>\n
Welnu, om dit snel-lezen te oefenen verstore men het auditieve proces, zodat de woorden wel visueel ge\u00efnterpreteerd moeten<\/i> worden. En dat kan heel eenvoudig, door bijvoorbeeld een liedje te neuri\u00ebn terwijl men leest. Geinig vind ik zoiets, alsook het proberen waard, en daarom lees ik momenteel al neuri\u00ebnd. Het gevolg is echter dat ik nu n\u00f3g langzamer lees dan dat ik al deed. Vooralsnog ga ik er van uit dat dat een kwestie van training is.<\/p>\n
U, die misschien wel snel-lezer is, denkt er het Uwe van. Mag ik U dan vragen wat dat is? Kunt U w\u00e9l een boek per avond lezen? En begrijpt U dan ook alles wat U leest? Onthoudt U het? Maar vooral, hoe doet U het?<\/i><\/p>\n
Het intrigeert me. En mocht ik ooit het snel-lezen onder de knie krijgen, dan moest ik mij ook maar eens storten op het schrijven. Want als er iemand langzaam schrijft, dan ben ik het wel. En die eigenschap is natuurlijk vrij funest, als je een weblog pretendeert te onderhouden.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zo snel als ik ben, zo langzaam lees ik.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-287","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-alles"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/287","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=287"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/287\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=287"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=287"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=287"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}