Dat had U verdorie wel eens eerder mogen vertellen, dat dat taaie intellectuele geneuzel van mij U eigenlijk geen moer interesseert. Het is heus niet zo dat ik het allemaal zomaar uit mijn mouw schud, hoor. U ziet mij tijdenlang nodeloos ploeteren, maar U zegt er helemaal niets van. En \u00edk loop van alles mis. Het moet er even uit: dit siert U niet.<\/p>\n
Gelukkig ben ik in een goeie bui.<\/p>\n
Over buien gesproken, zaterdag had je ze ook. En ik kan het weten, want ik zat er middenin. Om de zinnen eens wat te verzetten had ik afgesproken met een vriend in Den Bosch. Ooit bewoonden wij verschillende kamers op dezelfde gang, op de eerste verdieping van een Delfts pand dat een nogal dominante hospita toebehoorde. Inmiddels woont hij zo’n 80 kilometer van mij verwijderd. In ’s Hertogenbosch, dusch. Wat er van die hospita geworden is, dat weet niemand. Hoe dan ook, ik had het plan opgevat om de afstand die hem van mij scheidt met de fiets te overbruggen.<\/p>\n
Over bruggen gesproken, die waren er niet zoveel. Pontjes wel. Na een uur of wat fietsen stuitte ik op de rivier die tussen Arkel en Spijk door stroomt. De Linge, zoals ze heet. Ik was in Arkel en moest naar Spijk. Niet Charon, maar een oude, gedistingeerde dame trof ik bij de waterkant aan in een klein hutje vol met vruchtenvlaaien. Zij runde het veer, verkocht taartjes, en heette Marie. Het was net een sprookje, echt waar. Een eng sprookje bovendien, want in de verte deed zij me aan mijn vroegere hospita denken. Ze keek streng. Met een bootje waarop niet veel meer dan een fiets past zette zij me over.<\/p>\n
En toen begon het dus te regenen, maar het deed me niets. Drie kwartier later, ik was inmiddels volkomen doorweekt, maakte een lichte irritatie zich van mij meester, maar om echt over naar huis te schrijven was ie niet. Ik proefde de regen en proefde het leven. En dat laatste doe ik nog steeds, vreemd genoeg. Ik genoot en geniet.<\/p>\n
Hoe wonderlijk en onsamenhangend bovenstaand verhaal ook moge klinken, er is niets van verzonnen. Op de smaak van het leven na misschien, want die heb ik me mogelijk ingebeeld. Maar dan t\u00f3ch geproefd. Ik ben van zins daarop terug te komen, in een volgend stukje. Zal ik dan de hersenen alsnog laten kraken? Ik denk het wel. Tenzij U mij ervan overtuigt dat het veel beter is dat ik blind blijf genieten, dan doe ik er natuurlijk gewoon het zwijgen toe.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Gelukkig ben ik in een goeie bui.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-386","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-alles"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/386","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=386"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/386\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=386"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=386"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=386"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}