{"id":415,"date":"2006-10-13T15:41:43","date_gmt":"2006-10-13T13:41:43","guid":{"rendered":"\/?p=415"},"modified":"2006-10-13T15:41:43","modified_gmt":"2006-10-13T13:41:43","slug":"hoe-het-denken-te-stoppen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/mikz.net\/log\/2006\/10\/13\/hoe-het-denken-te-stoppen\/","title":{"rendered":"Hoe het denken te stoppen"},"content":{"rendered":"<p>Een paar maanden geleden nam ik afscheid van &#8211; onder meer &#8211; mijn televisie, en sindsdien is mijn leven niet meer wat het geweest is. Het voelt alsof ik uit een ei kruip. De beschermende schaal die een mens voor excessief denken behoedt is weggevallen, en een soms angstwekkend koude wind waait nu door mijn nesthaar. De storm wordt uiteraard met name door mijzelf aangewakkerd, en het is in mijn ogen dan ook w\u00e1\u00e1r wat mijn bloedbroeder mij onlangs zei, dat ik aan een &#8216;genadeloos zelfonderzoek&#8217; begonnen ben. Niettemin heb ik nooit eerder ten volle beseft hoe verdovend de werking van televisie wel niet is.<\/p>\n<p>Denken is echter niet zonder gevaar. Naast het letterlijk wegspiraliseren in een ultieme zwartheid, iets wat mij nu enige malen is overkomen, staat denken <i>ervaren<\/i> in de weg. De man die zijn gedachten niet kan stoppen is te beklagen. Ik citeer U een fragment dat ik enige tijd geleden las in Colin Wilsons <i>The Outsider<\/i> &#8211; naar aanleiding van het boek <i>Seven Pillars of Wisdom<\/i> van T.E. Lawrence -, een fragment dat grote indruk op mij maakte: &#8220;Reading this book has made me suffer. The writer [Lawrence] is infinitely the greatest man I have known, but he is terribly wrong. <i>He is not himself<\/i>. He has found an &#8216;I&#8217; but it is not a true &#8216;I&#8217;, so I tremble to think of what may happen. <i>He is never alive in what he does<\/i>. There is no exchange. He is only a pipe through which life flows. He seems to have been a very good pipe, but to live truly one must be more than that.&#8221;<\/p>\n<p>T.E. Lawrence is een exponent van het ras der onstuitbare denkers. Hij was niet gelukkig. Een denker kan <i>verkeerd<\/i> denken &#8211; dat idee is al schokkend genoeg, al naar gelang de waarde die er aan de eigen zelfanalyse wordt gehecht -, maar hier lijkt m\u00e9\u00e9r te worden gesuggereerd: geen mens is een geboren denker. Wie het leven, en zichzelf, in modellen probeert te vangen, verliest juist de grip waar hij zo angstvallig naar streeft. Hij stelt zich <i>buiten<\/i> dat leven, en wordt een Outsider. Ik waag mijzelf niet te vergelijken met Lawrence, maar een zeker begrip, een zekere sympathie wellicht, voel ik wel. Het zou erg jammer zijn als ik het <i>verkeerde<\/i> dacht, maar ik ben niet b\u00e1ng om te denken. Voor het obsessieve moet ik, en ieder ander, echter waken.<\/p>\n<p>Terugkomend op de armzalige &#8216;pipe through which life flows&#8217;: de beeldbuisverslaafde is uiteraard ook niet meer dan dat. Hij slaagt er weliswaar in om het denken te stoppen, maar met <i>leven<\/i> heeft het niets te maken. De vraag is: wat dan wel? Vertelt U het mij, als U het weet.<\/p>\n<p>Het woord &#8216;genadeloos&#8217; dat door mijn broertje werd gebruikt komt overigens niet uit de lucht vallen. Ik denk dat genade &#8211; of zelfs: Genade &#8211; een sleutelwoord is waar het deze materie betreft. Een week geleden kreeg ik van mijn meest dierbare lettervriend een aantal door hem geselecteerde klassieke muziekstukken geoffreerd, als troost in donkere momenten. Zoals hij het zelf omschreef: &#8220;(..) ik heb geen woorden voor de beleving van \u2013 laat ik het woord maar gewoon gebruiken &#8211; &#8216;genade&#8217; die muziek als deze mij schenkt.&#8221; Welnu, ik heb er ook geen woorden voor, maar de genade voel en be<i>leef<\/i> ik. Als ik luister dan stopt het denken, het is d\u00e1n dat ik &#8211; even toch &#8211; werkelijk leef, als werd ik gestreeld door een vrouwenhand.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Een paar maanden geleden nam ik afscheid van &#8211; onder meer &#8211; mijn televisie.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-415","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-alles"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/415","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=415"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/415\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=415"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=415"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=415"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}