De ruime kamer vult zich met muziek die men tijdloos zou kunnen noemen. Twee mannen beleven het. Hun luisteren gaat met proeven gepaard: de wijn vloeit rijkelijk. Flakkerend kaarslicht weerspiegelt in vochtige ogen. Toch is het niet de invloed van alcohol die maakt dat de mannen hun eigen<\/i> muziek horen. Kennelijk, zo beseft de een terwijl hij bij de ander een snaar geraakt ziet worden, ligt Schoonheid in de perceptie, niet in de kunst. Een moment later geeft ook hij zich over.<\/p>\n
Het idee laat hem echter niet los. Dagen nadien bedenkt hij zich soortgelijks omtrent literatuur. “Er bestaan boeken die ik absoluut goed vind, maar ik weet niet of er absoluut goede boeken bestaan”, mompelt hij voor zich uit, na het dichtklappen van juist een prachtexemplaar. “Als iedereen<\/i> verrukt is van een zeker letterkundig werk, maar \u00e9\u00e9n iemand op de hele wereld niet, maakt die enkeling dan een foutje? Kun je zeggen dat het boek t\u00f3ch goed is, terwijl er een mens bestaat die het oprecht niet te pruimen vindt?”<\/p>\n
Misschien leent kunst zich helemaal niet voor een waardeoordeel, maar moet men er gewoon mee doen wat men wil en wat men kan. De handen dichtknijpen als men iemand vindt met wie men het delen kan. Desalniettemin schrijft de wereld voor wat goed is: er is<\/i> een al dan niet uitgespelde canon, er worden<\/i> prijzen uitgereikt aan kunstenaars. De op deze manier in het collectieve bewustzijn geplante criteria maken de beleving van kunst, als men niet oppast, tot iets kunstmatigs. Of is het dat sowieso?<\/p>\n
Zijn eigen gedachten heroverwegend schrikt hij. Als Schoonheid in de perceptie ligt dan is er geen ruimte voor het mysterie, voor het goddelijke, voor de door het kunstwerk uitgestraalde platoonse idee van het Schone. Ergens lijkt dit besef zijn genieten minder intens te maken. Hij w\u00edl een wereld achter deze wereld helemaal niet ontkennen. Het is die verborgen plek waar hij juist kracht uit put. Wat het verdomme allemaal nog een beetje de moeite waard maakt.<\/p>\n
“Maar,” fluistert hij schor, worstelend, zoekend naar een oplossing, “blijkbaar is de manier van percipi\u00ebren niet volledig subjectief. Sommige zaken worden door ieder mens op eenzelfde wijze gevoeld, zodat er wel degelijk ruimte is voor iets absoluut Schoons. Dat verklaart alleszins de canon.” De stap om het absolute, dat klaarblijkelijk in onze wereld bestaat, ook daarbuiten<\/i> bestaansrecht te geven is er een die ieder voor zich moet nemen, maar hij had het lang geleden al gedaan.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Flakkerend kaarslicht weerspiegelt in vochtige ogen.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-417","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-alles"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/417","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=417"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/417\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=417"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=417"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=417"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}