De illusie volledig te zijn koester ik niet meer. Ik ga er ondertussen wel vanuit dat U de steken die ik laat vallen moeiteloos oppakt.<\/p>\n
De liefde bespreekt men niet in \u00e9\u00e9n stukje. Zomin als het leven. Om er daarom maar niet over te schrijven is natuurlijk een zwaktebod, vandaar dat ik U vandaag wat brokken toewerpen zal. U kunt happen naar believen. Uw neus optrekken kan ook.<\/p>\n
Ik ben een romantische dwaas. Nu ja, ik was<\/i> er toch zeker een. Zo hoog ik de lat op velerlei gebied reeds placht te leggen, zo laag was deze qua hoogte in vergelijking met wat ik mij aangaande de liefde ten doel stelde.<\/p>\n
De combinatie van een grote belezenheid en dientengevolge een hoofd vol verhalen en theorie\u00ebn \u00e9n, eerlijk is eerlijk, een verdomd aantrekkelijk lichaam mijnerzijds deed mij dorsten naar wat ik op een gegeven moment de literaire liefde<\/i> noemde. Waarbij ik in dit geval niet doelde op de liefde voor boeken, maar op de liefde waar juist een boek over geschreven had moeten worden. Een liefde die de zinnen verteert. Een liefde waarvan ik, omwille van de pieken, de peilloos diepe dalen voor lief zou nemen. Ik wilde geschiedenis schrijven in het boek van mijn<\/i> leven.<\/p>\n
Overigens was ik mij er sterk van bewust, laat dat duidelijk zijn, dat liefde en sex twee zeer verschillende zaken zijn, zij het niet zonder raakvlakken. De literaire liefde kent een schittering, die de doffe glans der lage lusten ver overstijgt. Een dergelijke liefde betreft een Muze of een godin, en met een Muze vrijt men niet. Of althans, niet zonder kleerscheuren.<\/p>\n
Ik stond er zelf ook van te kijken toen ik plotsklaps tegen die liefde aanliep. Met een duizeling als had mijn hoofd zojuist een klap van een eind hout ge\u00efncasseerd, zo wankelde ik door het leven. En dat maanden achtereen. Het curieuze was dat de klap niet zozeer mijn geestelijke vermogens had aangetast, als wel mijn eeuwige zelftwijfel. Ik voelde me sterk. Mentaal gevoed door mijn Muze, kon ik de wereld, en haar, te lijf.<\/p>\n
Het verhaal van de ontwikkeling van deze relatie is wonderlijk. De verhouding was lange tijd Platonisch. Spanningen en verlangens werden onverantwoord hoog opgevoerd. Alles natuurlijk ten dienste van de literaire liefde.<\/p>\n
De personificatie van deze liefde, mijn Muze, is gelukkig nog altijd levensecht aanwezig. Dit misschien in tegenstelling tot de duizelingen, in die zin dat ik tegenwoordig minder wankel, het eind hout al in geen jaren heb gezien, en de zelftwijfel af en toe speels mijn strot voel dichtknijpen.<\/p>\n
Het doet je enerzijds afvragen of de liefde, literair of niet, \u00fcberhaupt wel bestaat. Was ik het zelf niet die mij deed geloven, deed voelen, dat ik leefde<\/i>? Was het zo dat ik mijn idee van de liefde zo graag verwerkelijkt wilde zien, dat ik het uiteindelijk ook zag?<\/p>\n
Anderzijds rest er de dankbaarheid om datgene wat er wel degelijk is.<\/p>\n
De gedachte dat deze maalstroom van gevoel ooit door mijzelf verzonnen is, staat het natuurlijk ook toe om dit nogmaals te verzinnen. Mocht de liefde een zelfveroorzaakte illusie zijn, waarom dan niet vrijwillig kiezen voor deze illusie?<\/p>\n
En toch voel ik recentelijk zo af en toe weer eens wat. Duizelingen. Zelfverzekerdheid. Verzonnen of echt, dat weet ik dus niet.<\/p>\n
Het zal ongetwijfeld de lente wel zijn die dit jaar in mijn hoofd prematuur ter wereld kwam.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
De illusie volledig te zijn koester ik niet meer. Ik ga er ondertussen wel vanuit dat U de steken die ik laat vallen moeiteloos oppakt. De liefde bespreekt men niet in \u00e9\u00e9n stukje. Zomin als het leven. Om er daarom maar niet over te schrijven is natuurlijk een zwaktebod, vandaar dat ik U vandaag wat […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-77","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-alles"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/77","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=77"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/77\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=77"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=77"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=77"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}