{"id":890,"date":"2009-09-24T17:31:41","date_gmt":"2009-09-24T15:31:41","guid":{"rendered":"http:\/\/mikz.net\/log\/?p=890"},"modified":"2009-09-24T17:31:41","modified_gmt":"2009-09-24T15:31:41","slug":"koppie-koppie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/mikz.net\/log\/2009\/09\/24\/koppie-koppie\/","title":{"rendered":"Koppie koppie"},"content":{"rendered":"<p>We hadden elkaar nog nooit gezien, slechts geschreven, maar zijn woorden hadden de mijne kunnen zijn en andersom. Wij waren onwaarschijnlijk geestverwant. En er was wel meer onwaarschijnlijk, zoals het feit dat ik op dat moment, inmiddels drie jaar geleden, op precies \u00e9\u00e9n steenworp van hem verwijderd woonde, anti-kraak, temidden van de puinhopen van een half geleefd leven. Na tien jaar weer alleen, maar door hem niet eenzaam. Vriendschap is liefde. Wij schreven liefdesbrieven.<\/p>\n<p>Op zeker moment besloten we elkaar te ontmoeten. We moesten praten, en maakten een afspraak: op 19 september 2006 zouden we elkaar zien. Die middag berichtte ik hem waar precies in Utrecht ik woonde. Verbijsterd antwoordde hij mij dat wij meer dan alleen ons gedachtengoed gemeen hadden. Wij bleken ook een supermarkt te delen.<\/p>\n<p>Die avond stond hij voor de deur, en ik kan me het moment vlak voordat ik opendeed nog goed herinneren. Ik binnen, hij buiten, beiden in spanning. Zou het openen van die deur iets tussen ons veranderen? Ik wachtte even, deed toen open, en voor het eerst keken wij elkaar in de ogen. Spiegel van zijn ziel, spiegel van mijn ziel.<\/p>\n<p>Afgelopen week vierden we dat we onze vriendschap al drie jaar vrijwel dagelijks vieren. We haalden herinneringen op aan die eerste, merkwaardige avond. En aan het moment dat ik de deur opendeed. &#8220;Stel je nou eens voor&#8221;, zei hij opeens, &#8220;dat jij of ik geschrokken was van wat ie toen zag. Dat jouw kop mij niet aanstond, of de mijne jou niet. Dan was alles misschien wel heel anders gelopen, en zaten we hier dus mooi niet.&#8221;<\/p>\n<p>Ik wilde daar natuurlijk niet in meegaan. Wij deelden ziel en zaligheid, toen al, en zoiets oppervlakkigs als zijn of mijn uiterlijk had daar niets aan af kunnen doen. Toch dank ik God nu op mijn blote knietjes dat ik zo onwaarschijnlijk knap ben, en niet behept met een Neanderthalerkop.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Wij schreven liefdesbrieven.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-890","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-alles"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/890","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=890"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/890\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=890"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=890"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mikz.net\/log\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=890"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}