Blind

Ooit was ik op zoek naar de waarheid.
Lag ze gewoon in het midden.
Naakt.

Vreemd. Ik vind ‘m altijd onder stoelen en banken.

Hebt U zich ervan gewist dat wie U voor Waarheid aanzag wel degelijk de waarheid zei, of hebt U zich aan een fata morgana vergaapt?

…van vergewist…

De naakte waarheid… daar heb ik vaker over gehoord… eigenlijk is zij maar een sloerie, in ieder geval weinig goedgemanierd, dat ligt maar overal naakt te zijn, en dan ook nog eens in het midden…

Ja, in Nederland ligt ze zeker in het midden. Lang leve het Poldermodel.

U heeft het arme schaap toch wel van kleding voorzien mag ik hopen. Zo naakt met deze temperaturen is ook niets.

Enne, is het wat je zocht?

Maar werd door de naaktheid niet als dusdanig herkend…

De huidige klimatologische aspecten in ogenschouw nemend adviseer ik: Niet langer Naakt.

Willen wij haar daar maar laten? Dat is wel zo correct.

Wat ik nog vermag te vernemen: Uw waarheid, is ze van enige schoonheid? Mijn empirisch verworven kennis aangaande dit subject vertelt mij dat de schoonheid meestal niet in het midden ligt, maar dit geheel terzijde.

Gezien de stilte alhier mocht ik concluderen dat zij U dan toch aardig bezig weet te houden…

Of u haar niet zo lang voor uzelf wilt houden.
De andere kindjes willen er ook nog mee spelen.

Als je de Uwe zou kwijt geraakt zijn ondertussen, kan ik U zeggen dat ik heb ze heb gezien ondertussen, inderdaad wonderschoon, naakt en in het midden. Zittend in de film ‘Les Enfants du Paradis’.

U wekt mijn nieuwsgierigheid, Inge! Ik ga hier achterheen.