Ice cream, I scream

Tot voor kort stond ik er nooit bij stil dat de spaties tussen de woorden die ik aan dit log toevertrouw onuitgesproken blijven. Mocht U, zoals zovelen, mijn teksten dagelijks hardop declameren, dan kan het haast niet anders dan dat U de witte plekken negeert.

Wanneer U spreekt zult U de hap kooldioxide die U tegelijkertijd uitblaast over het algemeen niet in al te kleine stukjes hakken. Een zin kent geen stilte.

Of eigenlijk: eenzinkentgeenstilte.

Het meest overtuigende argument voor deze stelling is het bestaan van de zogenaamde mondegreen. Gelijkluidende zinnen hoeven niet daadwerkelijk gelijk te zijn. De verwarring ontstaat natuurlijk doordat men de spaties niet uitspreekt.

Mijn onderzoekende geest gaf mijn mond de opdracht om al mijn teksten eens te verwoorden. U begrijpt, ik ben het hele weekend zoet geweest. En wat blijkt? Ik ben helemaal niet mis te verstaan!

Ofschoon ik zo af en toe sterk het gevoel heb dat daar de meningen over verschillen.

‘Ice scream, you scream’ zo gaat een liedje
‘everybody wants ice cream’
nooit gedacht dat het ook ‘I scream, you scream’ zou kunnen zijn
een collectief schreeuwconcert met andere woorden in plaats van een roep om ijs
en wat zou everybody dan willen ? …

green peas for greenpeace misschien

Nog gekker wordt het als zelfs spaties die niet bestaan worden ingeslikt. Balkellende met zijn spreekwoordelijke frantwrlukheid…

Maar al dit is niet erg relevant. Dit wordt pas belangrijk met de uitvinding van het audioblog - over een jaar of twee.

Green peas spreekt men echter anders uit dan Greenpeace.

@maarten: Niet erg relevant? Het boeit! Zie het als volgt: het voorlezen van een tekst komt neer op een soort D/A-conversie. De discrete woorden worden omgezet in analoog, schijnbaar amorf geluid. Op het eerste gehoor is niet duidelijk waar de woorden beginnen en eindigen, aangezien ze niet door stiltes gescheiden worden (hoort U maar eens een verhaal aan in een voor U onbekende taal, dat is wellicht sprekender). Luisteren komt neer op een A/D-conversie, waarbij U de separate woorden uit de ruis plukt. Een wonderbaarlijk knap staaltje hersenwerk, dat mij mateloos fascineert. Zie daar de aanleiding van dit stukje.

Vooruit, de relevantie is wellicht ver te zoeken. Maar wat, vraag ik U, is nu eigenlijk wél relevant?

hoezo willem ?
green peas en green peace, klinkt precies gelijk tenzij jij een hete aardappel in de mond neemt bij 1 van beide

De C in Greenpeace is een harde S, en de ea is kort.
In green peas is de S een Z, en de ea is lang(er).

Greenp’hies, dus, en green peeze.

Ik = wijsneus
And proud, damnit!

Lou Reed speelde ook met ‘ice cream’ en ‘I scream’ in de opener ‘Egg Cream’ van ‘Set the Twilight Reeling’…

@Willem : zelfkennis is het begin van alle wijsheid en het einde van heel wat grote illusies. (alle zou wat veel zijn)
waren die famous last words van 11 maart dan jouw famous last words, wijsneus Willem ?

Ik vraag me ineens af: hoeveel spaties zijn er wereldwijd gebruikt, en dan bedoel ik dus op het web. Hoeveel ruimte zouden die innemen? Hoeveel spaties liggen er wereldwijd op harde schijven van webservers opgeslagen? Moet men denken in Gigabytes aan spaties? Terabytes?

Ik besloot op onderzoek uit te gaan en zocht op een spatie in Google. Moet u ook eens doen. U zult versteld staan.

@Willem: :-)

@Mijnheer Lijstje: Zelfs ” ” geeft geen sjoege. Zomin als de komma of de punt. En dat terwijl een willekeurige letter weer honderden miljoenen hits geeft.

Ik ben ook benieuwd naar de hoeveelheid spaties op alle harde schijven!

@mIKe: De schoonheid van de door U genoemde menselijke A/D-conversie is evengroot als de problematiek rond het schrijven van spraakherkenningssoftware.

Overigens zijn er maar weinig Nederlandse mondegreens bekend:
http://www.onzetaal.nl

Wel, wel. mIKe in gesprek met zichzelf, en dan nog voor de schermen. Het enige gesprek waar het wit tussen de woorden ondubbelzinnig en blijft.

Oeps, ‘en’ teveel natuurlijk.

;-) Ja, zelfs voor een gesprek met mezelf deins ik niet terug, Inge, maar dubbelzinnigheid kan ik me daarbij niet permitteren.

U durft, zoveel is duidelijk.

Misschien moest U Uw eerder triumviraat met de ‘durfal’ completeren! ;-)

Ik bedenk juist dat U mijn vorige reactie wel eens als beledigend zou kunnen interpreteren. Namelijk dat ik U beschuldig laf, dom en een wijsneus te zijn. Allerminst. En als ik dat al zou doen dan is dat enkel omdat het me een universeel triumviraat (m/v) lijkt, in min of meerder mate aanwezig in elk van ons, samen met nog een paar anderen, onder wie bv. de durfal.

Beledigd? Allerminst, Inge. Niet omdat ik een plaat voor m’n kop heb, maar eerder omdat die ontbreekt. De viereenheid huist welzeker ook in mij. Ik zal de laatste zijn om dat te ontkennen.

Waaruit blijkt dat de interpretatie door de invalshoek wordt bepaald.
De context blijft dezelfde.
Het zijn de leestekens of juist het ontbreken ervan
die de lezer een kant op sturen…
Al naar gelang de schrijver dat wenst…