Tussen de oren

Als U zich ergens rot door voelt, dan zou U, conform de beginselen der rationele zelfanalyse, het volgende moeten doen. U dient zich te beseffen dat een gevoel nooit direct door een situatie wordt ingegeven. In feite zijn het namelijk slechts Uw eigen gedachten ten aanzien van die situatie waardoor U zich rot voelt. Omdat U deze concepties zelf bedenkt, kunt U ze natuurlijk naar believen veranderen. En daarmee ook Uw gevoel.

Ter illustratie breng ik U nog eenmaal het voorbeeld van het foute feestje in herinnering, waar ik het ruim een maand geleden over had. Niet het feestje zelf is fout, maar doordat ik gruw bij de gedachte aan hoempapa en polonaise ervaar ik het wel als zodanig. Dit negatieve beeld kan allerlei externe oorzaken hebben. Wie weet heb ik als kind bijvoorbeeld ooit een carnavalstrauma opgelopen. Als je dit eenmaal doorziet, kun je je emoties bijsturen, en misschien nog wel lol hebben ook.

Goed. Laten we de zaak nu eens omdraaien. Stel voor dat ik U leuk vind. Maakt U zich verder geen zorgen, dit is vanzelfsprekend allemaal puur hypothetisch. Een gedachtenexperiment, zogezegd. Vind ik U leuk, dan is het mijn gedachte naar aanleiding van Uw doen en laten die maakt dat ik U leuk vind. Het kernpunt van mijn betoog is dit: op zichzelf bent U helemaal niet leuk. En daar mag U zich natuurlijk best rot door voelen.

Uw mening over mij naar aanleiding van mijn doen en laten zegt natuurlijk nog niets over wie ik ben. Dat is de essentie van mijn wezen die door anderen slechts vanuit hun eigen referentiekader geïnterpreteerd zou kunnen worden. Omdat u ook net uit de doeken doet dat wij ons voelen naar aanleiding van gedachten, is er geen enkele reden om me rot te voelen. Mag dat ook? Of vindt U me dan niet leuk meer?

Oh.. maar ik ben ook helemaal niet leuk, een jong hondje is leuk, een klein kind kan leuk zijn, een bosje blommen, een groet, een glimlach.. maar ik, ik ben gewoon geweldig en voel me dan ook als zodanig ongeacht hoe mijn omgeving dat mag ervaren, daar kan geen cognitieve therapie tegenop zeg ik U.

@Actiereactie: :)

Dat hierboven was een primaire reactie. Maar wat ik hardop denken wilde: in hoeverre is iemand zijn doen en laten…?

Een beetje kort door de bocht zou ik dus kunnen zeggen dat ik me rot voel door uw gedachten. En daar kan ik dan weer om lachen.

Je hebt uiteindelijk je begeerte lief en niet
het begeerde.

Friedrich N.

@Leez: Uw laatste vraag doet het vermoeden rijzen dat U toch graag leuk gevonden wilt worden. Ter geruststelling, U hoeft zich niet per se rot te voelen om voor mij leuk te zijn.

@Sas: Ik ben bang dat er maar één persoon is die dat zou kunnen beantwoorden, en wel degene die doet en laat.

@Mike: als doen&laten=persoon en als doen&laten=leuk dan persoon=leuk en dan is het kernpunt van uw betoog naar de filistijnen :)

@Sas: Nee, hoor. Omdat de uitkomst van de stelling doen&laten=leuk afhankelijk is van subjectieve gedachten die los staan van de persoon in kwestie, lijkt het me niet mogelijk om keihard tot de conclusie persoon=leuk te kunnen komen.

Het doen en laten staat niet los van de persoon. Dus de subjectieve gedachten over het doen&laten leveren over het algemeen vergelijkbare subjectieve gedachten op over de persoon. Tenzij andere factoren zich ermee gaan bemoeien uiteraard :)

Ik voel mij rot.

Ik vind U niet leuk meer, mijnheer.

Ten aanzien van de situatie stel ik dan ook vast dat U helemaal niet leuk bent.

maar wat zijn we dan?

Gelukkig vind ik mezelf leuk! Uw schrijfstijl vind ik ook al leuk. Het kan niet op. U mag hiermee gelukkig zijn. Maar het hoeft niet.