Weerbarstig

Voor de zekerheid de Van Dale er nog maar eens op nageslagen.

re·gel (de ~ (m.), ~en/~s)
reeks woorden over een bepaalde breedte geschreven of gedrukt

En jawel, deze pagina staat vol met onregelmatige regels. De breedte is immers allerminst bepaald. Nu moet ik U bekennen dat ik daar sinds kort, meer dan ooit, mee worstel. Het wil weleens gebeuren dat ik een stukje tik, om er vervolgens veranderingen in aan te brengen, enkel en alleen omdat de vorm der alinea’s mij stoort (neem nou deze, expres onaangepast).

Uitlijnen biedt geen soelaas. Minstens even erg als een weerbarstige regelbreedte is een variabele s p a t i ë r i n g.

Maar er is ook een positieve kant. Het is net alsof ik hier op mijn oude Olivetti tekeer ga. Oh, bitterzoete weemoed! En daarnaast, het moet haast wel goed met mij gaan dat ik mij druk weet te maken om dit soort futiliteiten.

text-align:justify;

Niet slecht, al zeg ik het zelf (uitgeprobeerd via de FFX Webdeveloper toolbar).

Alsof het ervoor gemaakt was.

Wow! Weet U dat ik die Webdeveloper toolbar niet eens kende? Er gaat plots een wereld voor me open.

En toch, als ik de tekst zoals U voorstelt uitlijn ontstaan er gaten, niet altijd even mooi. Ik moet er erg aan wennen. Het woordje ‘left’ door ‘justify’ vervangen in mijn css-sheet, en daarmee de complete look-and-feel van mikzlog omgooien, durf ik nog niet aan.

Ben ik een bangbroek?

Waar ziet U gaten?

Ik zie geen gaten.

Overigens, 0,75 is geen geldige waarde. U wilt 0.75.

Nou ja. In iedere regel van de uitgelijnde variant is de breedte van de spaties logischerwijs weer anders. Gaten zie ik bijvoorbeeld in de derde regel van de gewraakte alinea. Het leest me niet lekker.

U bent echter fervent voorstander, begrijp ik. Als er meer zijn ga ik wellicht om. U zou daarom een handtekeningenactie kunnen overwegen.

Left! Is meer persoonlijk.

Uitvullen kan alleen als de gatigheid binnen de perken blijft.

Dat blijft Mikzlog ruimschoots.

Het is de typograaf in u die zich druk maakt en voor een typograaf zijn deze zaken beslist geen futiliteiten.

Die tic heb ik ook een tijd gehad. Aanpassingen in de tekst, louter omdat het aanzicht van regels en alinea’s me anders tegenstaat.
Geen beginnen aan.
Eén omkat en alles is weer verpest. Dan zie je je archief, met al die eens zorgvuldig geboetseerde alinea’s, en ze blijken compleet in duigen te liggen.
En een ieder die de stukjes tot zich neemt via rss-reader, of in het geheel niet zelf lezend maar voorgelezen, zal het een zorg zijn hoe de uiterlijke vorm is. Die krijgt, in feite, een tweederangs product. Tweede persing.
Gewoon laten zoals het is. En in vredesnaam geen justify, dat leest heel naar voor de dyslecten en anderszins leesblinden onder ons.