Op de valreep

Tot voor kort stond ik zelden tot nooit stil bij het verschil tussen het vinden van waarheid en het vermijden van waandenkbeeld. Zó geobsedeerd was ik met het laatste. Hoe subtiel het onderscheid prima facie ook is, het een is het ander niet. Wanneer ik de ware stelling A onderschrijf, dan doe ik iets anders dan wanneer ik de valse hypothese B verwerp. In dát geval zou ik immers ook nog voor sofisme C of drogreden D kunnen gaan. Sterker nog, ik zou er zelfs voor kunnen kiezen om helemaal nérgens in te geloven, en dus ook niet in A.

Bovenstaande redenering, gecombineerd met het feit dat sommige waarheden misschien wel niet goed aantoonbaar en sommige waandenkbeelden misschien wel niet te ontkrachten zijn, maakt het de twijfelaar niet makkelijk. Daarnaast moet een mens soms keuzes maken. Op de valreep van dit voor mij wel bijzonder roerige jaar wil ik deze aan William James ontleende thematiek betrekken in een korte terug- en vooruitblik.

Omziend voel ik mij rijk met die paar diepe vriendschappen die ik ogenschijnlijk zomaar vond. Zoals wel vaker kies ik hier mijn woorden met enige zorg, de schijnbare willekeur van mijn zoektocht mag U vertalen met verbeten doelgerichtheid. Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat een vriendschap zich zelden leent voor goed of fout, waar of niet waar, maar dat je er uiteindelijk in moet geloven. Je moet geloven in die vriend, in A.

Neemt U van mij aan: zonder dit soort geloof is het leven armzalig.

Mijn blik naar de toekomst, mijn goede voornemen, is nog iets fundamenteler. Ik stel mij ten doel om mijn focus bewust te verleggen van het vermijden van waandenkbeeld naar het vinden van waarheid. Simpel gezegd, ik doe mijn angst om het fout te doen de das om. Een wezenlijker verandering en een persoonlijker bekentenis mijnerzijds is nauwelijks denkbaar: deze angst zit onnoemelijk diep, en grijpt in op al wat ik doe. Ik meen dat ik zonder kan.

(..)

U nog goede voornemens, tussen haakjes?

Als immer, wanneer december op haar staartje loopt, bárst ik van de goede voornemens.
Voor 2007 moet ik hieruit eerlijk gezegd nog een strenge selectie maken.
Maar één ervan zal in ieder geval zijn dat ik Mikzlog met aandacht blijf volgen.

Naast goede gezondheid wens ik u dus veel inspiratie, bon mots en kwinkslagen, het komend jaar. (en natuurlijk dat de door u gevonden vriendschappen zich maar tot in het oneindige mogen verdiepen).

Waarheden.

Iedereen kent zijn eigen waarheid toch? En voor je het weet is de schrijver zo vol van zijn eigen wanen … but I digress.

Heel, heel veel goeds voor 2007!

“Er bestaat geen fout.” zei iemand eens tegen mij.
Nonsens.
Het bestaat en het kan goed zijn.

Die voornemens, ja die heb ik.

Dat het mij niet kan schelen
is de grootste rijkdom,
zonder onverschillig te zijn…

Meer van de ‘nemens’ ben ik dan van de ‘voornemens’. Niet teveel erover praten maar gewoon dóen wat je wilt en waar je in gelooft. Ik wens u een gelukkig nieuwjaar, wellicht opgebouwd uit 1000 kleurrijke scherven die het licht opeens op een heel andere manier weerkaatsen dan u gewend was. Of zoiets. Alle goeds in ieder geval!

Gefeliciteerd met uw voornemen!

Als relatief nieuwe lezer toch mijn beste wensen. Dit postje maakt mij ontzettend nieuwsgierig naar het komende jaar. Ik houd niet van goede voornemens, maar deze lijkt me de moeite waard.