Bij het opstaan

“Zeg, wat was dat nou voor onzin gisterenavond?”
“Huh? Oh, dàt. Dat was slechts mijn periodiek terugkerende existentiële dipje.”
“Oh. En nu?”
“Het is alweer voorbij! Goed, hè?”
“Uhuh ..”

dit leverde dan wel weer 0 reacties op, nou ja nu niet meer maar toch….

Normaalgesproken zie ik de heer Lijstje de reacties bewaken, angstig als hij is voor het getal nul. Nu bent U het, Liesan.

Het doet deugd.

Deugd.

Dagen die beheerst worden door depressies en eenzaamheid. Niets loopt zoals vermeld in de letteren. En dan dat gevoel ervaren als er Folders in je rode postbus liggen.

Deugd.