Perceptie

In Thailand tikken de seconden sneller voorbij. Ik kan het weten, want ik ben er geweest. Wat voor U vier weken was, was voor mij slechts één droom.

Ik kan U vertellen over tuk-tuks in Bangkok, Boeddha’s in Sukothai, ladyboys in Chiang Mai, Kerstmis in Doi Inthanon, nieuwjaar op Koh Samui, bootjes in Damnoen Saduak of fietsen in Ayuthaia, over een massage die pijn deed of over het lekkerste eten ter wereld .. ik kan U nog duizend dingen meer vertellen, behalve dan over de ramp. Ik was in de buurt, maar ik was er niet. Slechts een fractie van de beelden waarmee U overspoeld werd bereikte mij. Het nieuws sijpelde maar langzaam door.

De meewarige blik die mij wordt toegeworpen wanneer ik zeg dat ik enorm genoten heb van deze reis is natuurlijk volkomen misplaatst.

Hoe dan ook, ik ben weer thuis. Met heimwee.

Sawadee Kap!

Welkom thuis! Afgaande op de foto lijkt u wat ouder geworden. Een zware reis voorwaar.

Ik ben wel toe aan een stel positieve verhalen over Thailand. Houdt u zich dus vooral niet in!

Wat niet weet, wat niet deert. Het genieten telt.

Sawadee, Dr.D!

@Dimitri: De beproevingen van de reis zijn niets vergeleken bij de moeite die het kost om nu in dit land weer enigszins mijn draai te vinden.

@Moniekie: Een aantal mensen hier denkt dat zo ongeveer heel Zuid-Oost Azië is weggevaagd, nou, dat is dus zeker niet het geval. Ik wil de ramp niet kleiner doen lijken dan dat die is, maar in een land als Thailand gaat het normale leven buiten het getroffen gebied natuurlijk gewoon door. ‘Buiten het getroffen gebied’ wil zeggen in vrijwel het gehele land. Om U gerust te stellen: er wordt nog altijd gelachen. Het onwerkelijke van de ramp en de schrijnende individuele verhalen zorgen er natuurlijk voor dat dat laatste lastig voor te stellen is.

@Willem: Daarmee ben ik het niet helemaal eens, maar, zoals gezegd, genoten heb ik.

Ik vind het altijd leuk om thuis te komen, maar heb vaak wel heimwee naar de vakantie. En/of het land.