Ik benijd U, en beklaag mijzelf.

Keer op keer wordt U tot een glimlach verleid en/of tot nadenken gestemd als U onderhavig log openklikt. U wordt aangenaam verrast. Ik daarentegen ben als enige op de hele wereld niet in staat om mikzlog te beleven zoals U het beleven kunt. Mij rest slechts een flets déjà vu als ik lees wat schrijver dezes geschreven heeft. U kunt zich een leven zónder mikzlog niet voorstellen, ik niet met. Niet zoals U.

U hoeft mij niet zielig te vinden, maar die zegeningen van U .. die mag U verdorie gerust wel eens tellen!

  1. Actiereactie zegt op 26 september 2006:

    Dat doe ik mijn waarde, elke dag weer en ik mag U bekennen soms springen me de tranen spontaan in de ogen. Alles ontroering natuurlijk.
    Het leven is een dansje, neusje dicht want smeulend houtskool aan de voetjes.

  2. frédéric zegt op 26 september 2006:

    U hoort ons niet klagen over onze zegeningen. Doet u overigens ook in aflaten?

  3. mIKe zegt op 27 september 2006:

    @Actiereactie: Houtskool aan de voetjes :-) De spontaniteit waarmee U danst is hartverwarmend, mijn waarde.

    @frédéric: Van de last van Uw zondigheid kan ik U helaas niet bevrijden, frédéric. Ik bedoel, U bent dan toch weer een geval apart.

    @niemand-in-het-bijzonder: Het is een vreemd gevoel. Ik kan me voorstellen dat ik U aan het hart ga, zoals een aantal loggers ook mij aan het hart gaan. Maar de stilte van U, die geen weblog heeft, is soms oorverdovend. Ook U gaat mij aan het hart, maar de geruststelling en troost die de mogelijkheid biedt om af en toe eens te kunnen lezen hoe het U vergaat of wat U bezig houdt, wordt mij onthouden. Enfin.

  4. stoethaspel zegt op 27 september 2006:

    Moet ik nou mijn zegeningen tellen of moet ik juist met dat téllen oppassen? U bent verwarrend of verward, daar wil ik afwezen.

    Overigens, heer Mikz, u weet toch best dat het leven van anderen per definitie ongemak is, maar dat van onszelf nog veel meer?

  5. mIKe zegt op 27 september 2006:

    Nee, nee, heer stoethaspel, ik pas op Uw tellen: ik let erop dat U telt. Zo verwarrend is dat helemaal niet, hetgeen verder natuurlijk niet weg neemt dat ik verward ben.

    Van die definitie was ik overigens totaal niet op de hoogte! Dat vertelt U me nu pas. Mooi is dat! Kan ik dus weer helemaal opnieuw beginnen met bedenken hoe het nou toch allemaal in elkaar zit :-(

  6. AnamCara zegt op 27 september 2006:

    Wat u zegt. Op onze tellen passen. Ik zou niet in uw schoenen willen staan…