De of het weblog? OnzeTaal geeft advies. Doe mij maar de.

Waarom in vredesnaam een weblog? Vrijwel iedere weblog is deels gevuld met post over de weblog, of, wanneer de site is aangepast, post over de vorm van de weblog. Overigens, de weblog of het weblog, het interesseert me niet zoveel. Plak daar nog een dosis zelfverheerlijking of zelfkastijding aan vast, en al naar gelang de tijd het toelaat een eindeloze hoeveelheid links, en zie daar, Uw basisweblog is een feit. Vanzelfsprekend is het meer dan dat. Een blog weerspiegelt de maker. En is daarmee zowel communicatie instrument als middel tot zelfreflectie. Dit is wat mij zelf intrigeert. Links doen mij niet zoveel. Soms wel aardig, maar meer in de categorie ‘mind candy’ dan daadwerkelijk ‘food for thought’. De mogelijkheid die een weblog biedt om (flarden van) gedachten te vangen, dat is voor mij de essentie. De zogenaamde ongeassimileerde fiches zoals beschreven in Pirsig’s Lila zijn gemakkelijk te vergelijken met blog-entries. Weblog als memorecorder, prachtig! Alleen het uiteindelijke schiften en categoriseren van gedachten, noodzakelijk bij het maken van een intellectueel bouwwerk, dreigt een zeer lange adem te vergen. Dan toch maar een eenvoudig dagboekje? Misschien, maar dan wel in kleurige, gepermalinkte, digitale vorm.

Typisch, de laatste weken valt mij keer op keer op hoe vaak de mens een plan bij voorbaat afwijst omdat de gevolgen en risico’s schijnbaar niet te overzien zijn. Dit in plaats van juist eerst de mogelijke gevolgen te onderzoeken, en daarop volgend het plan al dan niet uit te voeren. Het is uiterst merkwaardig om te beseffen hoe veel originele ideeën op deze manier om zeep worden geholpen.

Hedenochtend, terwijl het water door het doucheputje verdween, overviel mij de volgende zinloze, en incidenteel terugkerende, gedachte: “Hoe zat dat ook maar weer, verdwijnt water nu links- of rechtsom door doucheputjes op het noordelijk halfrond?” Ik wist dat het ofwel iets te maken had met de Coriolis kracht en de draaiing van de aarde, ofwel domweg onzin was en gewoon afhankelijk van het type doucheputje. In mijn slaperig hoofd begon een aardbolletje te tollen, eerst linksom dan weer rechtsom. Terwijl ik de douchekraan uitdraaide en het water met de klok mee door het putje zag verdwijnen, wist ik dat het feit dat zoiets als het type doucheputje zich tot een gedachte in mijn hoofd had gevormd veroorzaakt was door de daadwerkelijke berekening van dit effect, lang geleden. Het moest daarom wel onzin zijn, dit hele verhaal, en met het water liet ik de gedachten door het putje verdwijnen.

Mijnheer Lijstje, glanzend element der verzameling interessante persoonlijkheden, zal zich dra voegen tot de digitale gemeenschap, zo heeft hij mij verzekerd. Zijn bewegingen worden vanaf deze plek op de voet gevolgd.

Hoe simpel werkt toch enetation. Tot nu toe niets dan lof. What’s the catch?

A man’s got to know his limitations [Dirty Harry]. En dus is deze pagina zojuist tot nader order ontdaan van plaatjes. Het probleem bij het gros der websites is dat vorm in plaats van inhoud prevaleert. Vorm is essentieel, maar zodra creativiteit beperkt wordt door (onlogische) regels, waardoor men geneigd is alle inventiviteit en energie te gebruiken om deze regels te omzeilen, dan sneeuwt de inhoud zeker onder. Welaan, voorwaarts met dit verhaal! Het benieuwt mij ondertussen of Mijnheer Lijstje in zijn grenzeloze creativiteit al stappen ondernomen heeft zich uit te klauwen der anonimiteit te ontworstelen, en zijn eigen bestaan wereldkundig te maken. Ik zal eens voorzichtig informeren.

Hoogmoed komt dan toch blijkbaar voor de onvermijdelijke val. Deze pagina bekeken in IE6 levert een triestig ander beeld op dan bekeken in Mozilla. Uiteindelijk min of meer opgelost door het DOCTYPE aan te passen, zoals ook hier beschreven. Ben een beetje bang hoe dit uit gaat pakken in IE5. Zelfs in de vermoede creatieve vrijheid van CSS blijken toch weer uitzonderingen te bestaan die regels, en daarmee beperkingen, opleggen.

Geboren! Na enig schaven uiteindelijk toch een vrij pijnloze bevalling van dit blog (zonder nu direkt schaven en bevallen met elkaar te willen associëren). Hoedanook, schaven is in dit geval keuzes maken, en de keuze komt neer op een hopelijk consequent gebruik van CSS voor deze pagina. En dus ook de keuze voor laatste generatie(s) browsers. En verder is Pyra natuurlijk gewoon cool.